برای ازدوست نیلوبلاگ ازشاعرم نیلوبلاگ ، فرزند پاک و نستوه خراسان ، رضا افضلی : دشنه یی بلند و بران ، بر گرده ی سپیده نشسته بودو درخت سوگنامه ی هستیمیوه های نفرت و خون می دادو ما ، شاعران سرزمین سیل و صاعقه ، پای در زنجیر ح

اززبان نیلوبلاگ و ازفرهنگ نیلوبلاگ باستان ....هردم به خاطر آرم، محبوبِ خود وطن رایاد آورم به شادی آن دشت آن و دمن را/خاصه به فرودین و اردی بهشت و سبزهوان دشت ها که دارد جوی شکن شکن را/آید به یاد دایم، آن مادری که دارددر خی